Dlatego tym razem my postanowiliśmy widuchowianom coś zabrać. Zwłaszcza, że ich Ochotnicza Straż Pożarna dostała nowy wóz. Więc mają więcej.

Zwłaszcza, że mają piękne słońce i czyste powietrze. Wprawdzie zgodnie z zarządzeniami czasu pandemii noszą maski, ale i tak mają więcej.

Mają też urokliwe podwórka na których czas się zatrzymał. I to zdecydowanie wcześniej niż miesiąc temu. Rzadko w mieście mamy taki luksus.

I mur pruski zachowany, też mamy rzadko. A oni mają. I nawet słyną z tego. To jedna z atrakcji tamtego rejonu.

Widuchowa jest ogólnie pełna uroku. Kto nigdy tam nie był, a uwielbia takie klimaty łączenia wsi z małym miasteczkiem, będzie zachwycony. Zwłaszcza, że Widuchowa ma coś jeszcze.

Ale w związku z naszą wrodzoną złośliwością, tym poczuciem "skoro ja nie mam i ty miał nie będziesz" postanowiliśmy im to odebrać. Celowo przemilczeć, nie pokazać, ukryć.

Zabrać nieco sielskości. Wtłoczyć Widuchową w ramy w jakich jesteśmy sami od dni ponad trzydziestu. I tkwimy w nich czasami już tracąc nadzieję.

Więc pozbawiliśmy Widuchową Odry. Z premedytacją i celowo. Chociaż to ostatnia miejscowość gdzie Odra jest jeszcze jednym. Gdzie Odra jest przed podziałałem. Bo przecież tylko minie przystań Rejonowego Zarządu Gospodarki Wodnej, pozostałości odrzańskiego zameczku i już część prosto, a część w lewo. Część do Szczecina i do Zalewu Szczecińskiego (to ta w lewo). A druga przez Gryfino, Klucz, Podjuchy do Jeziora Dąbie (to ta prosto). W końcu Międzyodrze jakoś musiało powstać.

ale skoro #zostańwdomu to zostań. Na uroki Odry przyjdzie czas. W zamian są bociany.
Z Krzywina.