W uroczystościach, upamiętniających tamte wydarzenia, bierze udział jeden z liderów strajku - Andrzej Oczko, który został wówczas internowany. Przypomina, że protest prowadzony był 650 metrów pod ziemią.

- Z jednej strony była obawa i strach. Z drugiej strony wiedzieliśmy, że musimy coś zrobić. Jakby czołgi tutaj wjechały, to byłaby dużo większa masakra niż w "Wujku", a wiadomo, że górnicy nie wycofaliby się. Dlatego trzeba było zrobić wszystko, aby ściągnąć ich na dół. Tam byliśmy dużo bezpieczniejsi - mówi Oczko.

Żona pana Andrzeja, Bogumiła Oczko wspomina, że każdego dnia bardzo się bała o męża. - Strach, strach i strach. Tylko wysyłało się jedzenie na dół, myślało kiedy wyjadą i jak to się skończy - mówi pani Bogumiła.

W proteście wzięło udział około dwóch tysięcy górników. Do końca wytrwało ponad tysiąc. Górnicy pod ziemią spędzili Święta Bożego Narodzenia. Na powierzchnię wyjechali dopiero po dwóch tygodniach, 28 grudnia. Był to najdłuższy protest przeprowadzony po wprowadzeniu stanu wojennego.