Od wybuchu wojny wciąż kontaktuje się ze swoją rodziną z Kijowa i Dniepru.

- Ludzie są spanikowani, w sklepach i na stacjach paliw są ogromne kolejki. Wszyscy starają się zebrać jak najwięcej zapasów, żeby mieć na dłuższą chwilę, ponieważ nikt nie wie, jak sytuacja potoczy się dalej - mówi Bunchuk.

Każdy kontakt z rodziną wzmaga emocje, a gniew i żal jest w tym przypadku dominujący.

- Złość jest, ponieważ to jest mój kraj, gdzie się urodziłem, gdzie dorastałem, boli mnie jak patrzę, jakie rzeczy się dzieją w moim kraju - dodaje Bunchuk.

Nazarii apeluje do swoich rodaków, aby mimo wszelkich przeciwności nie tracić nadziei. Mężczyzna wierzy, że "po każdej burzy pojawi się tęcza".