Dr Andrzej Stecewicz był człowiekiem o niezwykłej empatii, wybitnym pedagogiem i surdopedagogiem i niezłomnym działaczem, który całe swoje dorosłe życie poświęcił pomocy osobom z niepełnosprawnościami, szczególnie dla osób z dysfunkcją wzroku. Przez dekady zapisał się w pamięci mieszkańców Szczecina jako pionier nowoczesnej surdopedagogiki (rehabilitacji osób niesłyszących) oraz człowiek wielkiego serca, dla którego dobro drugiego człowieka zawsze stało na pierwszym miejscu. Zyskał ogromny szacunek jako inicjator nowatorskich metod rehabilitacji dzieci z wadami słuchu oraz autor innowacyjnych metod nauki czytania dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Założył Polskie Towarzystwo Logopedyczne oraz przez wiele lat kierował Centrum Diagnozy i Rehabilitacji Dzieci, Młodzieży i Osób Dorosłych z Uszkodzonym Słuchem w Szczecinie.  
Pomaganie traktował jako misję, a nie pracę. Wyrazem jego niezwykłej skromności i troski o innych była m.in. decyzja o przekazaniu prestiżowej Nagrody im. ks. Bolesława Domańskiego na rzecz Domu Samotnej Matki w Szczecinie. Nawet w obliczu śmierci jego ostatnią wolą było, aby zamiast kupowania kwiatów na jego pogrzeb, wesprzeć datkami schroniska dla kobiet oraz domy samotnej matki.
Za swoją działalność i wybitne zasługi dr Stecewicz otrzymał liczne odznaczenia, w tym Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz honorowy tytuł „Mecenasa Osób Niepełnosprawnych”. Aktywnie działał w Towarzystwie Walki z Kalectwem (TWK) – m.in. jako wiceprezes Prezydium Zarządu Głównego oraz prezes zarządu Oddziału Wojewódzkiego w Szczecinie.
W 2010 roku założył Fundację Promocja Zdrowia, w której przez 13 lat pełnił funkcję prezesa (a po odejściu z funkcji jako prezes honorowy).