W kwietniu 1940 roku, NKWD rozpoczęło wywózkę do Katynia polskich oficerów, jeńców obozu w Kozielsku, a w kolejnych dniach - jeńców obozów w Ostaszkowie i Starobielsku. Wiosną tamtego roku NKWD wymordowało 22 tysiące obywateli polskich wziętych do niewoli po agresji Związku Sowieckiego na Polskę 17 września 1939 roku.

Egzekucje trwały sześć tygodni. Jeńcy ginęli od strzału w tył głowy, chowano ich w bezimiennych dołach śmierci. Wśród rozstrzelanych byli oficerowie Wojska Polskiego - wybitni dowódcy i stratedzy, policjanci, urzędnicy, uczeni, profesorowie wyższych uczelni, artyści, lekarze, nauczyciele i prawnicy.

Szczecinianie, którzy w poniedziałek byli na cmentarzu, gdzie znajduje się Krzyż Katyński, pamiętają o tych wydarzeniach. - Interesuje się tymi sprawami i dobrze wiem, co było. W tamtych czasach nie było to nagłaśniane. Ja to znam od 25 lat, może 30. Przedtem nie było nic na ten temat. Komuna w tamtych czasach skrywała to - mówią.

Dopiero w 1990 roku Rosjanie przyznali, że masowe egzekucje przeprowadziło NKWD. Pani Natalia mówi, że o prawdę historyczną trzeba dbać, a analogia do obecnej sytuacji na Ukrainie również się nasuwa.

- To pokazuje, że ludzie nie uczą się z historii, co się działo przedtem i popełniają te same błędy, a powinni się uczyć na podstawie historii - powiedziała pani Natalia.

Starania o upamiętnienie ofiar Katynia zostały uwieńczone w 2000 roku, w 60. rocznicę zbrodni, kiedy otwarto polskie cmentarze w Katyniu, Miednoje i Charkowie. W 2012 roku otwarto czwarty cmentarz - w Bykowni na Ukrainie.