Martyna Bunda laureatką Gryfii 2018. Nagrodę Literacką dla Autorki Bunda odebrała za powieść "Nieczułość".
W rozpisanej na wiele lat i głosów opowieści poznajemy losy kobiet - najpierw tragiczne wydarzenia wojenne, a potem czasy, gdy nastała nowa władza. Rozalia i jej trzy córki aby przetrwać, muszą nauczyć się nie okazywać uczuć. Nieczułość staje się ich tarczą przed przeciwnościami losu i złymi językami. Ogólnopolską Nagrodę literacką dla Autorki Gryfia przyznaje Kurier Szczeciński.
"Nieczułość" to debiut Martyny Bundy, która na co dzień jest dziennikarką. Choć to mój późny debiut to czuję, że przyszedł w dobrym czasie - mówi autorka.
- Ale to chyba nie jest złe rozwiązanie. Już nie musiałam sobie udowadniać, już nie bałam się, mogłam podjąć ryzyko, napisać wiele ryzykownych scen. Mogłam zacząć od pogrzebu, choć na każdym kursie pisania uczą, że nie należy od niego zaczynać. Wczesne debiuty dają odwagę innego rodzaju - mówiła Bunda.
Rozalia zostaje zgwałcona przez żołnierzy radzieckich i tę traumę przekazuje swoim córkom - mówi dalej autorka.
- Konstrukcja jest taka, że mamy zimę, wiosnę, lato, jesień i zimę. I oprócz takiego kobiecego kalendarza, bliskiego przyrodzie, który narzucił mi tę konstrukcję, to jest tam coś jeszcze. Zima to są zawsze takie zranienia, zamarznięcie, czyli właśnie ta nieczułość. Potem następuje wiosna, czyli odmarzanie spod tej nieczułości. Lato, czyli mniej więcej normalne życie i jesień, czyli godzenie się na straty - mówiła Martyna Bunda.
Nagrodzie towarzyszy piknik literacki na Jasnych Błonich w Szczecinie.
"Nieczułość" to debiut Martyny Bundy, która na co dzień jest dziennikarką. Choć to mój późny debiut to czuję, że przyszedł w dobrym czasie - mówi autorka.
- Ale to chyba nie jest złe rozwiązanie. Już nie musiałam sobie udowadniać, już nie bałam się, mogłam podjąć ryzyko, napisać wiele ryzykownych scen. Mogłam zacząć od pogrzebu, choć na każdym kursie pisania uczą, że nie należy od niego zaczynać. Wczesne debiuty dają odwagę innego rodzaju - mówiła Bunda.
Rozalia zostaje zgwałcona przez żołnierzy radzieckich i tę traumę przekazuje swoim córkom - mówi dalej autorka.
- Konstrukcja jest taka, że mamy zimę, wiosnę, lato, jesień i zimę. I oprócz takiego kobiecego kalendarza, bliskiego przyrodzie, który narzucił mi tę konstrukcję, to jest tam coś jeszcze. Zima to są zawsze takie zranienia, zamarznięcie, czyli właśnie ta nieczułość. Potem następuje wiosna, czyli odmarzanie spod tej nieczułości. Lato, czyli mniej więcej normalne życie i jesień, czyli godzenie się na straty - mówiła Martyna Bunda.
Nagrodzie towarzyszy piknik literacki na Jasnych Błonich w Szczecinie.
Zobacz także
![](serwis_informacyjny/pliki/2018/thumb_480_0/2018-01-18_151631436410.jpeg)
![](serwis_informacyjny/pliki/2018/thumb_480_0/2018-01-18_151628214610.jpg)
![](../serwis_informacyjny/pliki/2017/2017-06-06_149672990410.jpg)
![](../serwis_informacyjny/pliki/2017/2017-11-11_151039758712.jpg)
![](serwis_informacyjny/pliki/2018/thumb_480_0/2018-01-16_151611060610.jpg)
![](serwis_informacyjny/pliki/2018/thumb_480_0/2018-01-16_151610382510.jpg)
![](../serwis_informacyjny/pliki/2016/2016-07-15_146855957710.jpg)
![](../serwis_informacyjny/pliki/2017/2017-09-12_150521655910.jpg)
![](serwis_informacyjny/pliki/2018/thumb_480_0/2018-01-13_151585861410.jpg)
![](serwis_informacyjny/pliki/2018/thumb_480_0/2018-01-11_151566640110.jpg)