Wielka Artystka. Piękny Człowiek. Piękna Kobieta. Jej cudowny uśmiech i śmiech zwracały uwagę nie tylko w "Arii ze śmiechem". Elegancka, ciepła i życzliwa. Promienna. Za każdym razem, gdy się spotykałyśmy, wracałam do swojego życia z odrobiną światła, którym świeciła.

W poniedziałek (30 grudnia) zmarła Irena Brodzińska. - największa gwiazda szczecińskiej operetki. Przyjechała tu wraz z ówczesnym mężem - śpiewakiem i reżyserem, Edmundem Waydą, na zaproszenie dyrektora tworzącego się właśnie teatru muzycznego, Jacka Nieżychowskiego. Zadebiutowała w Szczecinie w styczniu 1957 roku w „Krainie uśmiechu”. Irena Brodzińska miała na swoim koncie wiele wspaniałych ról. Występowała na scenie do 1978 roku.


Obraną przez nią artystyczną drogę kontynuują córka, Grażyna i wnuczka, Natalia. Pani Irena była też mamą naszego redakcyjnego kolegi, Ryszarda. Rodzinie i bliskim składamy wyrazy współczucia.

Irenę Brodzińską wspominają: Krystyna Pohl – dziennikarka, autorka wielu książek, w tym: "W krainie czaru i uśmiechu, czyli dwie dekady Teatru Muzycznego na Potulickiej", Jacek Jekiel – dyrektor Opery na Zamku oraz Marek Osajda - dziennikarz i filmowiec, autor filmu dokumentalnego "Irenka, ach Irenka". Agata Rokicka, zapraszam do wysłuchania rozmowy.