Na początek prywata, którą się podzielę, ale która ma tutaj znaczenie - nie znoszę sterować w grach jednostką pływającą. Czy to łódka, czy żaglowiec. Denerwuje mnie to strasznie, włącza mi się jakaś niezdarność, nie wiem. Swoją drogą, dość szczególne jak na osobę wychowaną, było nie było, w mieście portowym i słuchającą za dzieciaka z uwielbieniem czołówki programu "Morze". Prawdopodobnie to przez tę niechęć do sterowania statkami nie zagrałam w pierwsze Black Flag w 2013 roku. To dlaczego teraz? Powodów jest kilka, jeden z nich brzmiał "daj spokój, wygląda tak ładnie, że przeżyjesz te łódki".

Grę do recenzji otrzymaliśmy od firmy Ubisoft.

Najpierw otwierałem sklep, a dopiero później zastanawiałem się, czy uda mi się go spokojnie zamknąć. Kilka tygodni temu w Giermaszu recenzowałem Quarantine Zone: The Last Check. Wtedy stałem przy bramie strefy kwarantanny i decydowałem, kto może wejść do środka. Tym razem znalazłem się po drugiej stronie tej samej bramy. Prowadzę sklep! Niby nic wielkiego, kilka regałów, lada, magazyn. Tyle, że każdy klient może przynieść ze sobą coś znacznie groźniejszego niż pusty portfel.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od wydawcy, polskiej firmy PlayWay.

Po blisko 30 latach Fox McCloud znów zasiadł za sterami swojego myśliwca Arwinga, by w układzie Lylat walczyć i pokrzyżować szyki szalonemu naukowcowi Androssowi. Star Fox na Switcha 2 to kolejne odświeżenie absolutnego klasyka z konsoli Nintendo 64 - Star Fox 64. Jednak tym razem jest to pełen remake, na miarę najnowszego sprzętu japońskiego giganta.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od firmy ConQuest, dystrybutora Nintendo na terenie Polski.

Czasem rodzi się pytanie: po co? I mi też mi się rodzi, choć mam wrażenie, że znam odpowiedź. Dead or Alive 6: Last Round pojawiło się na rynku, żeby fani pamiętali o marce - szczególnie przed premierą siódemki, nad którą prace podobno już trwają. Trochę szkoda, że to wspomnienie jest nieco zamazane.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od wydawcy, Koei Tecmo.

Przepiękna grafika, muzyka stworzona we współpracy z Sigur Ros, ale przede wszystkim - świat Muminków jakby wzięty wprost z wyobraźni każdego dzieciaka, który się w powieściach Tove Jansson zaczytywał. Albo dorosłego, bo nie wstydźmy się, wielu z nas nadal sięga do przygód tych fińskich fantastycznych trolli. I co z tego, że zbudowano wokół nich potężne imperium i teraz z Muminkami można kupić właściwie wszystko?

Grę do recenzji zakupiliśmy ze środków prywatnych.

Jeśli wszystko się w Waszym życiu rodzinnym układa, macie dobre relacje, lubicie spędzać czas razem albo macie sporo znajomych, to zawsze możecie zagrać w Monopoly. W końcu po co Wam tylu bliskich. Jest okazja, bo mamy nową wersję tego słynnego wroga przyjaźni i związków w realiach Gwiezdnych Wojen. Kolejną zresztą z tego uniwersum, choć Monopoly: Star Wars Heroes vs. Villains próbuje urozmaicić rozgrywkę kilkoma nowymi mechanikami.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od firmy Ubisoft.

Możesz być kim chcesz. Na przykład zawodnikiem UFC. Ja bym chciał. Po UFC 6 chcę jeszcze bardziej. Gra, która opiera się na sportowym gigancie MMA idzie starą sportową maksymą „szybciej, wyżej, mocniej”. Wszystkiego jest faktycznie więcej i jest lepiej. W większości.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od agencji Publicis Groupe Poland.

Kupując grę we Wczesnym Dostępie, kupujesz nie tylko to, co jest dzisiaj. Kupujesz również obietnicę tego, co pojawi się za kilka miesięcy. Takich gier nie ocenia się tak samo jak gotowych produkcji. Dzisiaj sprawdzamy Arms of God, najnowszą produkcję polskiego Dark Jay Studio, wydaną przez Galaktus Publishing. To mroczny Bullet Heaven, w którym cybernetyczni templariusze ruszają na krucjatę przeciwko piekielnym hordom. Brzmi znajomo? Pierwsze minuty też mogą się takie wydawać. Szybko okazuje się jednak, że twórcy próbują zrobić coś znacznie ambitniejszego niż kolejnego klona Vampire Survivors.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od agencji Galaktus.

Słyszycie to? To ścieżka dźwiękowa, która towarzyszyła mi za każdym razem, gdy odpalałam Zoo Tycoon w dzieciństwie. Część z was pewnie też rozpoznała ten kultowy kawałek. Długo potem wspominałam z nostalgią moje pierwsze gazele, zebry i żyrafy, a także ten cudowny moment, gdy kasowało się płoty do wybiegów dla drapieżnych kotów, a całe zoo nagle się mocno ożywiało. No i tak to było kiedyś, a potem… długo, długo nic. Żadna produkcja nie podejmowała z sukcesem tematu budowy zoo aż do pojawienia się Planet Zoo. I to właśnie o tej grze pogadamy dzisiaj.