Tym razem przetestowaliśmy nasze poczucie rytmu, sprawdziliśmy, jak w walce odnajdują się postacie z komiksów Marvela, spróbowaliśmy złamać wojenne szyfry, a także wywinęliśmy kilka numerów.

Gry rytmiczne można zrobić na różne sposoby, niekoniecznie związane z samą muzyką. Seria Rhythm Paradise od Nintendo opiera swój koncept na mini grach, testujących nasz wewnętrzny metronom. W nowe Rhythm Paradise Groove zagrał Michał Król.

Bohaterowie z uniwersum Marvela wbiły się w świadomość nie tylko miłośnikom komiksów czy filmów, ale także są gośćmi wielu gier. Tym razem w Marvel Tokon: Fighting Souls sprawdzamy, jak znani bohaterowie radzą sobie w walce wręcz. Na arenę z herosami wszedł Jarek Gowin.

Sowiecka republika, szarość i kryptografia – jako pracownik biura szyfrów nasze dni przepełnione są tajemnicami i zagadkami, a wszystko w służbie ojczyzny. W postać urzędnika w polskim What Awaits, Aleksey? wcielił się Kacper Narodzonek.

Sąsiadów ma się różnych. Czasem trafi się taki, który podleje kwiatki na urlopie, czasem jednak jest taki, od którego nie chce się pożyczać klucz od śmietnika. Nie zawsze się można pośmiać z nim, ale przynajmniej wirtualna przestrzeń daje nam możliwość pośmiać się z niego. W kąciku "Stare, ale Jare" Patryk Srokowski przypomina Sąsiadów z Piekła Rodem.

Szukasz recenzji konkretnej gry? Mamy ich PONAD 1500. Dlatego polecamy nasz Spis Recenzji, gdzie szybko i łatwo znajdziesz interesujący Cię tekst i dźwięk. W nawiasie kwadratowym przy tytule informujemy, na jakiej platformie testowaliśmy grę.

Każda recenzja - z gruntu - jest subiektywna. Moje również. Bardzo liczę na to, że Wy bierzecie to pod uwagę, przy czym zawsze staram się zaznaczać różne punkty widzenia - również te, które nie są zgodne z moim gustem. Chodzi o to, żeby ludzie o różnych upodobaniach wiedzieli czy produkcja, którą akurat się zajmuję, jest także dla nich, a ja staram się patrzeć na wszystkie recenzowane produkcje pod różnymi kątami. Wspominam o tym wyjątkowo dobitnie, bo Marvel Tokon: Fighting Souls według mnie wyjątkowo potrzebuje takiej adnotacji. Mnie ta bijatyka stawiająca na marvelowskich bohaterów się spodobała, bardzo. Ale jest szansa na to, że graczy o bardziej tradycyjnych gustach rozczaruje. Gra po swojemu definiuje system walki i kilka innych rzeczy. Ja uważam, że to dobry ruch, bo pozwala uwierzyć, że wciąż w tej branży i gatunku wiele rzeczy może nas zaskoczyć. Nie wszyscy jednak mogą podzielać tę opinię.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od agencji MSL Group.

Istnieje cała gama gier "easy to learn but hard to master", czyli o prostych i łatwych zasadach, ale trudnych do wymaksowania. I takim tytułem jest muzyczno-rytmiczne Rhythm Paradise Groove, które właśnie trafiło na Nintendo Switcha. Banalnie prosta w obsłudze, ale wymagająca jeśli chodzi o próby zrobienia poziomów perfekcyjnie. Wyjątkowo skromna graficznie, ale wciągająca w rozgrywkę niczym odkurzacz.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od firmy ConQuest, dystrybutora Nintendo na terenie Polski.

Pikselowa estetyka, fikcyjny komunistyczny reżim i protagonista, jako trybik w tej całej uciemiężającej machinie. Niby znamy to dobrze, choćby z Papers, Please, ale z drugiej strony – ej, tam zażarło jak wściekłe. A do tego twórcy odżegnują się od powiązań. What Awaits, Aleksey? tylko na pierwszy rzut oka może wydać się klonem hitu. Fakt, pikselizowana oprawa i szybkie streszczenie przywodzą na myśl tytuł Lucasa Pope’a, ale potem jest mocno inaczej.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od twórców, polskiego studia JKBC.

Splatoon jest dość nietypową serią. Nintendo wzięło koncept strzelanki i go… wygładziło – z braku lepszych słów. Zamiast pocisków – atrament. Zamiast farmienia fragów – malowanie po planszy. Seria głównie opierała się na rozgrywce między graczami, jednak w najnowszej odsłonie, czyli Splatoon Raiders stawia na jednoosobową kampanię, która wcześniej była ograniczona do osobnego trybu gry. Teraz nawet czterech graczy może naraz ganiać po wyspach i zdobywać różne skarby, oczywiście w tym czasie nam przeszkadzają różne stwory.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od firmy ConQuest, dystrybutora Nintendo na terenie Polski.

Tym razem moim gościem był Michał Azarewicz ze studia Mass Creation. Porozmawialiśmy o ich początkach, endless runnerach, grze Corridor Z i powiązanej z nim nowelce wizualnej Date Z oraz oczywiście Shing!, które na rynku azjatyckim przeszło wizualną metamorfozę. Sporo czasu poświęciliśmy ich najnowszej grze Hamster Playground (tu karta Steam), która wyjdzie 11 lipca oraz wydawnictwu We Dig Games, którego Disco Samurai prezentuje się wyjątkowo ciekawie. Zapraszam, Michał Król.

"Przygotuj się na potężną dawkę słodkości, wytrwały trening i ostrą rywalizację, gdy razem ze swoim chomikiem staniecie do wyścigu w labiryncie oraz na deskorolce – kolejne tryby rozgrywki już wkrótce! Pierwsi przekroczcie linię mety by zdobyć nagrody i smakołyki!"

W 2010 roku na konsolach PlayStation 3 usłyszeć mogliśmy m.in. Bogusława Lindę czy Michała Żebrowskiego. Wystąpili oni w polskiej wersji kolejnego hitu studia Santa Monica Studio - slashera God of War III.

Fabularnie jest to kontynuacja przygód potężnego Kratosa w wojnie tytanów z olimpijskimi bogami. Żądny zemsty bohater przeprowadza atak na Olimp, spada do Tartaru, powraca na Ziemię i przy okazji zabija kilu bogów. Można powiedzieć, że dla niego to kolejny dzień w biurze.

W God of War III Kratos otrzymał nowe, różniące się stylem walki rodzaje broni, którymi robi z wrogami jesień średniowiecza. Ataki z bliska, dystansowe, do tego nowy system magii i skuteczne artefakty. Przeciwnicy są bardziej zróżnicowani i nie są już tak głupi, więc walka daje większą satysfakcję. Zwłaszcza pojedynki z potężnymi bossami. Te oczywiście są epickie, choć kierowanie wielkim zranionym cyklopem na kolejne hordy wrogów też jest niczego sobie.

Jako, że trzecia odsłona serii przeniosła się na kolejną generację konsoli PlayStation 3, znacznie uległa poprawie oprawa graficzna i płynność. Teraz na ekranie mogło pojawić się równocześnie kilkudziesięciu przeciwników, a nie kilkunastu, jak to było w poprzedniej części.