"Bez zbędnych słów, precyzyjnie, z głęboką przenikliwością pisał o tym, co dookoła. Surowość formy ściętej do kości przełamywał poczuciem humoru, mieszając wysokie z niskim unikał patosu, mówiąc o tym, co najważniejsze" - tak wspominała zmarłego wczoraj Marcin Wichę była redaktor naczelna magazynu Pismo, Magdalena Kicińska.

Marcin Wicha był pisarzem, eseistą i grafikiem. Z wykształcenia był grafikiem i projektantem. Projektował okładki, plakaty i znaki graficzne. Za swoją książkę "Rzeczy, których nie wyrzuciłem" otrzymał Paszport Polityki, Nagrodę Literacką Nike oraz Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza.
Wicha był także autorem książek dla najmłodszych, m.in.: "Proszę tego nie czytać! Wielka księga Klary". Przez kilka lat publikował cotygodniowe rysunkowe komentarze w "Tygodniku Powszechnym". Rysował też w "Charakterach". Współpracował z "Gazetą Wyborczą". Jak przypomina "GW", Wicha zadebiutował w prasie w 2008 roku, a trzy lata później opublikował pierwszą książkę dla dzieci. Następnie napisał wiele książek dla dzieci, m.in.: "Klara. Proszę tego nie czytać" (2011), "Łysol i Strusia. Lekcje niegrzeczności" (2013), "Bolek i Lolek. Genialni detektywi" i "Niezwykła historia Sebastiana Van Pirka" (2018).

Był również autorem książek dla dorosłych: "Jak przestałem kochać design" (2015), "Rzeczy, których nie wyrzuciłem" (2017) i eseistycznej biografii "Kierunek zwiedzania" (2021). Opublikował także zbiór felietonów "Nic drobniej nie będzie" (2022) i esejów o projektowaniu "Gościnne występy" (2024).

W 2018 roku po spotkaniu z czytelnikami w Szczecinie z Marcinem Wichą rozmawiała Joanna Skonieczna.