Dziś, 27 września 2026 roku, w Stargardzie dobiegnie końca 6. edycja trzydniowego Międzynarodowego Festiwalu im. prof. Marka Jasińskiego „Soni Spatium”. Nazwa wydarzenia, oznaczająca w tłumaczeniu z łaciny „przestrzeń dźwięku”, idealnie oddaje charakter twórczości wybitnego, pochodzącego ze Stargardu kompozytora i pedagoga. Główną ideą przedsięwzięcia jest kultywowanie jego artystycznego dziedzictwa, propagowanie najwyższej próby muzyki sakralnej i chóralnej oraz ożywianie unikalnym brzmieniem monumentalnych, gotyckich wnętrz sakralnych.

Integralną częścią tegorocznej odsłony stał się I Międzynarodowy Konkurs Kompozytorski, również im. Marka Jasińskiego. Jego celem jest inspirowanie twórców z całego świata do pisania nowej muzyki chóralnej, która zabrzmi podczas tego festiwalu.

Na uroczysty finał w zabytkowej kolegiacie w Stargardzie zaplanowano wyjątkowy program. Punktem kulminacyjnym będzie Requiem d-moll KV 626 Wolfganga Amadeusa Mozarta. Obok niego publiczność usłyszy akcenty współczesne: „Psalm 95” Marka Jasińskiego (w nowej aranżacji i prawykonaniu) oraz utwór „Benedic, anima mea, Domino” Pawła Konkola, czyli zwycięski utwór wspomnianego konkursu kompozytorskiego. Dzieła te zostaną zaprezentowane o godzinie 16:00 przez chóry Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego: Akademicki im. prof. Jana Szyrockiego (CHAPS) oraz Collegium Maiorum, a także przez Orkiestrę Camerata Stargard pod dyrekcją Szymona Wyrzykowskiego.

W sercach i głowach na długo pozostanie wczorajsze wykonanie "Mesjasz" Georga Friedricha Haendla na zakończenie 17. Letniego Festiwalu Wędrownego na Gotyckim Szlaku. Orkiestra Fundacji Akademia Muzyki Dawnej na instrumentach historycznych, soliści i Szczecin Vocal Project wykonali pod batutą Pawła Osuchowskiego obdarowali widzów niebiańską modlitwą. Takiego wykonania słucha się raz w życiu. To wielkie przeżycie, niezwykłe dzieło i wykonanie tak o wczorajszym finale mówili widzowie.
Niemal trzygodzinne dzieło Haendla zabrzmiało w neogotyckim kościele ewangelickim pod wezwaniem świętej Trójcy na Łasztowni.

Szczecińskie Ulice Polskich Pisarzy pod takim hasłem odbył się w miniony piątek w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Szczecinie w Promediach panel dyskusyjne.

Na temat szczecińskich ulic, ich wiekowej historii oraz literatury polskiej rozmawiali szczeciński pisarz Artur Daniel Liskowacki, który jest autorem książek pt. „Ulice Szczecina” oraz wykładowcy Tatiana Czerska i Piotr Krupiński z Uniwersytetu Szczecińskiego. Profesorowie są literaturoznawcami związanymi z Instytutem Literatury i Nowych Mediów, który funkcjonuje na Wydziale Humanistycznym w Szczecinie. W swojej wieloletniej pracy naukowej badali zagadnienia relacji autobiograficznych, epistolograficznych, pogranicznych.
Natomiast Artur Daniel Liskowacki jako pisarz urodzony w Szczecinie i całe życie tu mieszkający, kontynuujący po ojcu twórczość literacką, wielokrotnie wspomina i analizuje historię miasta w swoich publikacjach m.in. "Ulice Szczecina" -1995 r. oraz "Ulice Szczecina (ciąg bliższy)" - 2015 r. To książki, w której autor opisuje ulice, ich nazwy, historyczne losy, a także nawiązuje do kształtowania się powojennej tożsamości miasta i jego mieszkańców. Dokonuje retrospektywy ulic, które zmieniły nazwy na polskie, na których wychowały się kolejne pokolenia budujące nową polską tożsamość Szczecina. To autorski wgląd w tkankę miasta, gdzie topografia łączy się z eseistyką i układa się w osobisty przewodnik autora po miejscach i czasie.

(za MBP)

Interaktywny i sensoryczny spektakl dla dzieci od 2. roku życia, z muzyką na żywo, w przytulnej i bezpiecznej przestrzeni zaproponował Teatr Piwnica przy Krypcie Zamku Książąt Pomorskich. Przedstawienie nosi tytuł "Pan Przygoda w lesie" i zabiera najmłodszych na niezwykłą wyprawę - pełną tropów, dźwięków, spotkań i niespodzianek.

Pan Przygoda ma jednak ważny cel - chce zrobić wyjątkowe zdjęcie i wygrać konkurs „National Geographic". Czy z pomocą małych odkrywców uda mu się uchwycić to, co najpiękniejsze? A może podczas wspólnej wędrówki okaże się, że są rzeczy, których nie da się sfotografować, ale można je poczuć, usłyszeć i przeżyć?